Aannames — Meteors
Waar de specificatie ruimte liet, staat hier hoe we het hebben ingevuld. Als iets onduidelijk was, volgden we de geest van Meteos en (voor de selectie-tween) Tim's bestaande KWin-effecten.
Fase 1 — physics-fixes (t1098u, t1100u, t1101u)
1. Vallende blokken landen op vliegende clusters
Een gespawnd (vallend) blok ging soms door een vliegende cluster heen, omdat de val alleen keek naar stilliggende/settling/locked blokken.
Aanname: het vallende blok botst alleen in dezelfde kolom. Het landt op het hoogste vliegende clustermlid onder hem, wordt vracht van die cluster (state = flying, zelfde clusterId en vy, geen vlam) en vliegt mee, inclusief omhoog als de cluster nog stijgt. Nieuwe vracht zit precies 1 tegel boven het hoogste clustermlid in die kolom.
Omgekeerd, als een stijgende cluster een vallend blok inrijdt, geldt hetzelfde. Een cluster die al geland is (rigid settling) telt als vaste ondergrond: daar landt een vallend blok gewoon op, het wordt geen vracht.
2. Grijze clusters landen als starre groep
Voorheen werd elke kolom bij landing platgedrukt op de stapel, waardoor gaten verdwenen.
Aanname: zodra één lid de vloer of een stil blok raakt, stopt de hele cluster als star lichaam. De relatieve posities blijven; een deel kan dus boven een gat blijven hangen. Gekleurde vracht (meegedragen blokken) blijft tot het einde van de settle-tijd van 3 s bij de groep — ze verkleuren niet opnieuw, maar vallen ook niet eerder. Na de conversie van de grijze blokken naar willekeurige kleuren laat de hele groep los. Blokken mét steun blijven liggen; blokken zónder steun vallen afzonderlijk, vanuit rust, met dezelfde zwaartekracht als een gewone val (eerst versnellen tot fallSpeed, zie punt 3). Gestapelde hangende blokken vallen als stapel (ze blijven op elkaar rusten, zonder te overlappen).
3. Vloeiende snelheidsovergang op de apex
Voorheen sprong vy op de apex in één frame naar -fallSpeed.
Aanname: vanaf de apex (vy = 0) versnelt de cluster (en een handmatige sprong) met constante fallAccel totdat fallSpeed is bereikt; daarna constante daalsnelheid. apexEaseTime = 0.15 * fallTime en fallAccel = fallSpeed / apexEaseTime. Lage luchtweerstand (kleine fallTime) geeft dus een kortere, snellere overgang. Voor Terra (fallTime = 3) is dat 0,45 s. Hetzelfde geldt voor hangende blokken die na conversie uit rust gaan vallen. Blokken die van boven het veld binnenkomen (spawn) starten al op fallSpeed — die vallen al een tijdje.
4. Bounce bij landing (planeetparameter)
Aanname: de bounce is visueel (squash van de sprite, plus een heel klein optisch terugveren in Y) en verandert de simulatiefysica niet. Elk blok dat op de vloer of op een ander blok landt, krijgt een bounce; hangende leden van een starre groep die niets raken, niet.
Snelheid hangt af van de luchtweerstand van het veld, via fallTime (1 = weinig lucht, 5 = veel lucht):
bounceDuration = 0.12 * fallTime(Terra: 0,36 s; bijfallTime = 1
twee keer zo snel als bij fallTime = 2, enz.)
bounceSquash = 0.16(subtiele verticale squash naar 84%, met lichte
horizontale compensatie)
Beide zijn planeetparameters, klaar voor fase 3.
5. Handmatige sprong van het bovenste blok (t1100u)
Het naar boven slepen van een blok dat al het bovenste van zijn kolom is, moest een handmatige sprong starten (tot net onder de bovenrand). De core vroeg eerder dat de aanwijzer in de lege ruimte boven de stapel kwam (y > top + 1 + 0,25). Wie het bovenste blok vasthad en het voorbij zijn eigen positie trok, maar niet een hele tegel het gat in, kreeg geen sprong. Op touch kon lostpointercapture de sleep ook te vroeg beëindigen.
Aanname:
- Begon de sleep al op het bovenste blok, dan is een trek van
LAUNCH_PULL = 0,35 tegel omhoog vanaf het drukpunt genoeg (“voorbij zijn eigen positie”), voor muis én touch (zelfde Pointer-Events-pad).
- Begon de sleep lager in de stapel, dan blijft de oude drempel gelden:
eerst wisselen, en pas lanceren als de aanwijzer in de lege ruimte boven de (nieuwe) top zit. Zo lanceer je niet per ongeluk een blok dat je alleen naar de bovenste plek wilt schuiven.
- De view luistert na
pointerdownopwindowvoorpointermove/
pointerup / pointercancel, zodat een sleep boven het canvas (nodig bij een volle kolom) niet verloren gaat. lostpointercapture beëindigt de sleep niet meer.
6. Selectie-tween (t1101u)
Een vastgehouden (geselecteerd) blok krijgt dezelfde schaal-animatie als de DEFAULT-instellingen van Tim's KWin Click Tween-effect.
Bron (op deze box): /workspace/click-tween/, specifiek:
settings.h:clickTime = 150ms,releaseTime = 720ms,
clickEasing = easeOutBack, releaseEasing = easeOutElastic
clicktween.cpp: pers-doel0.8, loslaat-doel1.0; een onderbroken
animatie start vanaf de huidige schaal (QVariantAnimation)
README.md: “krimpt naar 80% in 150 ms”, “groeit in 720 ms terug”,
“curveparameters zijn Qt-standaardwaarden”
Qt QEasingCurve-standaardwaarden, ook in de README genoemd:
- Back-overshoot:
1.70158 - Elastic: amplitude
1.0, periode0.3
Het blok blijft op 80% zolang het geselecteerd is, en veert bij loslaten terug (ook als het ondertussen gelanceerd wordt). Muis en touch gebruiken dezelfde tween.
Fase 2 — multiplayer (volgt)
Zie latere secties zodra fase 2 landt. De miss-kans van 30% wordt een parameter (missChance, standaard 0,30); de planeetformule Planet.missChance (60%–5% via Power) is voor fase 3.
Source
| 1 | # Aannames — Meteors |
| 2 | |
| 3 | Waar de specificatie ruimte liet, staat hier hoe we het hebben ingevuld. |
| 4 | Als iets onduidelijk was, volgden we de geest van Meteos en (voor de |
| 5 | selectie-tween) Tim's bestaande KWin-effecten. |
| 6 | |
| 7 | ## Fase 1 — physics-fixes (t1098u, t1100u, t1101u) |
| 8 | |
| 9 | ### 1. Vallende blokken landen op vliegende clusters |
| 10 | |
| 11 | Een gespawnd (vallend) blok ging soms door een vliegende cluster heen, |
| 12 | omdat de val alleen keek naar stilliggende/settling/locked blokken. |
| 13 | |
| 14 | Aanname: het vallende blok botst alleen in dezelfde kolom. Het landt op |
| 15 | het hoogste vliegende clustermlid onder hem, wordt vracht van die |
| 16 | cluster (`state = flying`, zelfde `clusterId` en `vy`, geen vlam) en |
| 17 | vliegt mee, inclusief omhoog als de cluster nog stijgt. Nieuwe vracht |
| 18 | zit precies 1 tegel boven het hoogste clustermlid in die kolom. |
| 19 | |
| 20 | Omgekeerd, als een stijgende cluster een vallend blok inrijdt, geldt |
| 21 | hetzelfde. Een cluster die al geland is (rigid settling) telt als vaste |
| 22 | ondergrond: daar landt een vallend blok gewoon op, het wordt geen vracht. |
| 23 | |
| 24 | ### 2. Grijze clusters landen als starre groep |
| 25 | |
| 26 | Voorheen werd elke kolom bij landing platgedrukt op de stapel, waardoor |
| 27 | gaten verdwenen. |
| 28 | |
| 29 | Aanname: zodra één lid de vloer of een stil blok raakt, stopt de hele |
| 30 | cluster als star lichaam. De relatieve posities blijven; een deel kan |
| 31 | dus boven een gat blijven hangen. Gekleurde vracht (meegedragen blokken) |
| 32 | blijft tot het einde van de settle-tijd van 3 s bij de groep — ze |
| 33 | verkleuren niet opnieuw, maar vallen ook niet eerder. Na de conversie |
| 34 | van de grijze blokken naar willekeurige kleuren laat de hele groep los. |
| 35 | Blokken mét steun blijven liggen; blokken zónder steun vallen |
| 36 | afzonderlijk, vanuit rust, met dezelfde zwaartekracht als een gewone |
| 37 | val (eerst versnellen tot `fallSpeed`, zie punt 3). Gestapelde hangende |
| 38 | blokken vallen als stapel (ze blijven op elkaar rusten, zonder te |
| 39 | overlappen). |
| 40 | |
| 41 | ### 3. Vloeiende snelheidsovergang op de apex |
| 42 | |
| 43 | Voorheen sprong `vy` op de apex in één frame naar `-fallSpeed`. |
| 44 | |
| 45 | Aanname: vanaf de apex (vy = 0) versnelt de cluster (en een handmatige |
| 46 | sprong) met constante `fallAccel` totdat `fallSpeed` is bereikt; daarna |
| 47 | constante daalsnelheid. `apexEaseTime = 0.15 * fallTime` en |
| 48 | `fallAccel = fallSpeed / apexEaseTime`. Lage luchtweerstand (kleine |
| 49 | `fallTime`) geeft dus een kortere, snellere overgang. Voor Terra |
| 50 | (`fallTime = 3`) is dat 0,45 s. Hetzelfde geldt voor hangende blokken |
| 51 | die na conversie uit rust gaan vallen. Blokken die van boven het veld |
| 52 | binnenkomen (spawn) starten al op `fallSpeed` — die vallen al een |
| 53 | tijdje. |
| 54 | |
| 55 | ### 4. Bounce bij landing (planeetparameter) |
| 56 | |
| 57 | Aanname: de bounce is visueel (squash van de sprite, plus een heel klein |
| 58 | optisch terugveren in Y) en verandert de simulatiefysica niet. Elk blok |
| 59 | dat op de vloer of op een ander blok landt, krijgt een bounce; hangende |
| 60 | leden van een starre groep die niets raken, niet. |
| 61 | |
| 62 | Snelheid hangt af van de luchtweerstand van het veld, via `fallTime` |
| 63 | (1 = weinig lucht, 5 = veel lucht): |
| 64 | |
| 65 | - `bounceDuration = 0.12 * fallTime` (Terra: 0,36 s; bij `fallTime = 1` |
| 66 | twee keer zo snel als bij `fallTime = 2`, enz.) |
| 67 | - `bounceSquash = 0.16` (subtiele verticale squash naar 84%, met lichte |
| 68 | horizontale compensatie) |
| 69 | |
| 70 | Beide zijn planeetparameters, klaar voor fase 3. |
| 71 | |
| 72 | ### 5. Handmatige sprong van het bovenste blok (t1100u) |
| 73 | |
| 74 | Het naar boven slepen van een blok dat al het bovenste van zijn kolom |
| 75 | is, moest een handmatige sprong starten (tot net onder de bovenrand). |
| 76 | De core vroeg eerder dat de aanwijzer in de lege ruimte boven de stapel |
| 77 | kwam (`y > top + 1 + 0,25`). Wie het bovenste blok vasthad en het |
| 78 | voorbij zijn eigen positie trok, maar niet een hele tegel het gat in, |
| 79 | kreeg geen sprong. Op touch kon `lostpointercapture` de sleep ook te |
| 80 | vroeg beëindigen. |
| 81 | |
| 82 | Aanname: |
| 83 | |
| 84 | - Begon de sleep al op het bovenste blok, dan is een trek van |
| 85 | `LAUNCH_PULL = 0,35` tegel omhoog vanaf het drukpunt genoeg |
| 86 | (“voorbij zijn eigen positie”), voor muis én touch (zelfde |
| 87 | Pointer-Events-pad). |
| 88 | - Begon de sleep lager in de stapel, dan blijft de oude drempel gelden: |
| 89 | eerst wisselen, en pas lanceren als de aanwijzer in de lege ruimte |
| 90 | boven de (nieuwe) top zit. Zo lanceer je niet per ongeluk een blok |
| 91 | dat je alleen naar de bovenste plek wilt schuiven. |
| 92 | - De view luistert na `pointerdown` op `window` voor `pointermove` / |
| 93 | `pointerup` / `pointercancel`, zodat een sleep boven het canvas |
| 94 | (nodig bij een volle kolom) niet verloren gaat. `lostpointercapture` |
| 95 | beëindigt de sleep niet meer. |
| 96 | |
| 97 | ### 6. Selectie-tween (t1101u) |
| 98 | |
| 99 | Een vastgehouden (geselecteerd) blok krijgt dezelfde schaal-animatie |
| 100 | als de **DEFAULT**-instellingen van Tim's KWin Click Tween-effect. |
| 101 | |
| 102 | Bron (op deze box): `/workspace/click-tween/`, specifiek: |
| 103 | |
| 104 | - `settings.h`: `clickTime = 150` ms, `releaseTime = 720` ms, |
| 105 | `clickEasing = easeOutBack`, `releaseEasing = easeOutElastic` |
| 106 | - `clicktween.cpp`: pers-doel `0.8`, loslaat-doel `1.0`; een onderbroken |
| 107 | animatie start vanaf de huidige schaal (`QVariantAnimation`) |
| 108 | - `README.md`: “krimpt naar 80% in 150 ms”, “groeit in 720 ms terug”, |
| 109 | “curveparameters zijn Qt-standaardwaarden” |
| 110 | |
| 111 | Qt `QEasingCurve`-standaardwaarden, ook in de README genoemd: |
| 112 | |
| 113 | - Back-overshoot: `1.70158` |
| 114 | - Elastic: amplitude `1.0`, periode `0.3` |
| 115 | |
| 116 | Het blok blijft op 80% zolang het geselecteerd is, en veert bij loslaten |
| 117 | terug (ook als het ondertussen gelanceerd wordt). Muis en touch gebruiken |
| 118 | dezelfde tween. |
| 119 | |
| 120 | ## Fase 2 — multiplayer (volgt) |
| 121 | |
| 122 | Zie latere secties zodra fase 2 landt. De miss-kans van 30% wordt een |
| 123 | parameter (`missChance`, standaard 0,30); de planeetformule |
| 124 | `Planet.missChance` (60%–5% via Power) is voor fase 3. |